یادداشت تحلیلی | ۱۴٠۵/۴/۸این قسمت : بازی محاسبه پذیری طی چند روز گذشته سطح تنش ها در تنگه هرمز بالا رفت و شروع این تنش ها از حیله آمریکا برای ایجاد یک کریدور در جنوب تنگه هرمز بود ، آمریکا برای اینکه یکی از مهم ترین اهرم های فشار ایران یعنی تنگه هرمز را از ایران سلب کند ، مسیری برای عبور امن...
کشتی های خود تدارک دید و همواره با ایجاد یک پدافند هوایی از آن مراقبت می کند و متاسفانه تا حدودی هم موفق بوده کشتی هایی را از این مسیر بدون در نظر گرفتن تفاهم صورت گرفته مبنی بر حق حاکمیت ایران در تنگه هرمز ، عبور دهد .ایران برای آنکه این حیله راخنثی کند پس از هشدار های فراوان به یک کشتی ...
که در حال عبور غیر مجاز بود آن را هدف قرار داد ، ارتش تروریستی آمریکا نیز در مقابل یک عملیات محدود در جنوب ایران انجام داد و پاسخ ایران نیز به این تجاوز محدود بود . آنچه حائز اهمیت است این است که اولا این حمله پس از تفاهم پایان جنگ صورت گرفت ، یعنی آمریکا یک جنگ جدید علیه ایران آغاز کرد ( البته اگر
بخواهیم خوش بینانه به تفاهم بنگریم ) و پاسخ ایران نیز باید در حد پاسخ های روز نهم اسفند می بود که متاسفانه این گونه نبود ، اتفاقی ناخوشایند دیگری که در این میان رخ داده است عادی سازی تجاوز به خاک کشور و اقدام متقابل یکسان از طرف ایران بود ، این که دشمن با خود احساس کند هر وقت بخواهد می تواند به خاک
کشور تجاوز کند و در مقابل پاسخی در همان اندازه دریافت کند ، تکمیل بازی محاسبه پذیری اوست ، شایسته بود ایران پاسخی فراتر از حد تصورات دشمن به او میداد تا اولا حاکمیت خود را در تنگه هرمز تثبیت کند ثانیا کاری کند که در داخل تجاوز به خاک کشور عادی جلوه نکند و ثالثا بازی محاسبه پذیری دشمن را بر هم بزند .
23:30 - 29 June 2026