دوش بی روی تو آتش به سرم بر می‌شد و آبی از دیده می‌آمد که زمین…

دوش بی روی تو آتش به سرم بر می‌شدو آبی از دیده می‌آمد که زمین تر می‌شدتا به افسوس به پایان نرود عمر عزیزهمه شب ذکر تو می‌رفت و مکرر می‌شدچون شب آمد همه را دیده بیارامد و منگفتی اندر بن مویم سر نشتر می‌شد#شهید_سلیمانی#شهید_سلامی#شهید_باقری#شهید_حاجی_زاده