جهل را بیعلتی عالم کندعلم را علت کژ و ظالم کندتا تو رشوت نستدی بینندهایچون طمع کردی ضریر و بندهایاز هوا من خوی را وا کردهاملقمههای شهوتی کم خوردهامچاشنیگیر دلم شد با فروغراست را داند حقیقت از دروغمولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم بخش ۷۱ »شکایت قاضی از آفت قضا و جواب گفتن نایب او را