ایدهی «اجماع»، از آغاز هم خطا بود؛ تکرار همان «وحدت»های عملگرایانهی مبتنی بر هراس از دیگری بود که اولین قربانیاش، حقیقت است. با وجود «شکاف گفتمانی» با تکنوکراتهای شبهانقلابی، باید دنبال مرزبندی و فاصلهگیری بود. ما محتاج «رأی ناگفتمانی» نیستیم. بار دیگر، سقوط عیار اجتماعیشان را خواهند دید.