بسمنورالانوار- زندگی یه درس بزرگی و بهم داده؛اجازه بدید با شعر حافظ شروع کنم:[آسمان بار امانت نتوانست کشیدقرعهٔ کار به نامِ منِ دیوانه زدند . . ]حالا که همچین امانت حائز اهمیتی که حتی آسمانها و زمین نپذیرفتن، ما آدمها بالاختیار پذیرفتیم و در وجودمون نهادینه کردیم؛ باید صبر داشته باشیم،
در پیشامد حوادث و مشکلات باید با توکل و تلاش و مهمتر از همه حلم به جلو حرکت کنیم! متزلزل نشیم و هرموقع ناامید شدیم به سجاده پناه ببریم که تنها راه رهایی همینه...مشکلات و ناراحتیها تقریباً مثل یک تابع میمونه که به هر نوعی آدم عجول رو تحویل میگیره و آدم پر از تجربه و صبور و خدامحور رو تحویل میده
:) از دل رفع گشایش مشکل قبلی-مطمئن باشید- مشکلات جدید دیگری سر از خاک در میارند و باز شمایِ صبور رو وارد تابع جدیدتری میکنند تا از این آدم آدمِ بهتری به منصهی ظهور برسه و این چرخهی حرکتی برای رشد و کمال انسانی همینطور ادامه پیدا میکنه تا وقتی که شما رو در اوج قرار بده!
اما مهم اینه که آدمیزاد بهصورت محدود دارای قوهٔ اختیاره و هنگامی که وارد تابعِ آدمساز میشه میزان رشد خصلتهای خوب انسانی یا حتی نزول اونها به خودش بستگی داره... و این دقیقاً همون چیزی هست که انسانها رو نسبت به هم دیگه متمایز میکنه...نهایتاً فراموش نکنیم که خداوند در کتاب آسمانیش فرموده :
[لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ]و اتفاقاً باز هم فرموده:[إِنَّ مَعَ العُسرِ يُسرًا]این حرفهای شعارگونه از دلِ زندگیِ همهٔ ما آدمهاست... نه اینکه همه بعد هر مشکلی آدمِ بهتری از اون آدم قبلی شده باشیم؛ ولی تجربه کردیم...آی آدمها!بیایید با مشکلات با احساسِ خوبِ توکل سر و کله بزنیم
که این خود آرامشه..!نهایتاً با جملهٔ ابوتراب این نوشته رو منوّر میکنم؛[ در اوج سختى گشايش است و چون حلقه هاى بلا و گرفتارى تنگ آيد آسايش نمودار شود. . ] .-در ستایشِ گشایش و سپس سختیِ اینروزها-#یاعلی_مددی💚 14:33 - 31 October 2024