دردی است درین دلم نهانیکان درد مرا دوا تو دانیتو مرهم درد بیدلانیدانم که مرا چنین نمانیمن بندهٔ بی کس ضعیفمتو یار کسان بی کسانیگر مورچهای در تو کوبدآنی تو که ضایعش نمانیاز من گنه آید و من اینموز تو کرم آید و تو آنییا رب! به در که باز گردمگر تو ز در خودم برانی
از خواندن و راندنم چه باک استخواه این کن و خواه آن تو دانیگویم «ارنی» و زار گریمترسم ز جواب «لن ترانی»پیری بشنید و جان به حق دادعطار سخن مگو که جانی#عطار_نیشابوری : دیوان اشعار : غزلیات : #غزل شمارهٔ ۸۰۴#گوهرین (گنجینه های مکتوب)https://gowharin.irhttps://gowharin.ir/gowhar/11760
gowharin.ir
گوهرین (گنجینه های مکتوب) :: عطار نیشابوری : دیوان اشعار : غزلیات : غزل شمارهٔ ۸۰۴
عطار نیشابوری : دیوان اشعار : غزلیات : غزل شمارهٔ ۸۰۴
12:08 - 29 June 2024
1 Reactions
103 Views
1 Reply