اما آیا در دهه ۵۰ تا ۷۰ نسبت به تعارض گفتمانی انقلابی_سلطنت طلبی انقلابی ها و حزب اللهی ها موضع درست رو اتخاذ کردن؟ آیا صرف کوبیدن نظام پادشاهی کافی بود؟ ساده بخوام بگم انقلاب مظهر خوبی ها و سلطنت نماد بدی ها شد و عملاً کل شاهان با یک چوب رانده شدند یعنی مرگ بر شاه گفتن ها محدود به محمدرضا نموند