جامع بود .ممنون
گفتمان با بازوی قدرتمند ، حافظ استحکام منافع ملی ✍🏻 طهورا کیمیائی - دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات آمریکای شمالی مذاکره ابزاری برای دستیابی به اهداف ملی محسوب میشود، اما به خودی خود اصالت ندارد. در دنیای پیچیده دیپلماسی، گفتگوی مؤثر تنها هنگامی به ثمر مینشیند که دارای پشتوانهای از قدرت
واقعی – نظامی، اقتصادی و دیپلماتیک – باشد.در جهانی که همیشه هزینهای برای گفتگو در نظر گرفته میشود، وابستگی صرف به مذاکره—بهویژه در حوزههای اقتصادی—راهحل همهجانبهای ندارد.رهبر معظم انقلاب در سخنرانی اخیر تأکید نمودند که مسائل حیاتی کشور نباید صرفاً به گفتوگو واگذار شوند.به همین ترتیب، شرطی
سازی اقتصاد—که مطلوب طرف غربی است—میتواند به عنوان اهرم فشاری بر فضای مذاکرات عمل کند.تا چند دهه پیش، جنگ و استفاده از قدرت نظامی، ابزار مشروع تضمین منافع ملی در سیاست خارجی بود. امروزه، دشمنان، از جمله نیروهای وابسته به رژیم صهیونیستی و پروژههایی همچون بازآفرینی عظمت آمریکا (MAGA)، از رویکرد
«توافق یا جنگ» بهره میبرند تا برداشت نادرستی از ضعف نظامی یا اقتصادی ما ایجاد کنند. به همین دلیل، پیش از ورود به هر تعامل گفتگویی، ضروری است اهداف، منابع و خطوط قرمز بهطور دقیق تعیین شوند تا از بهرهبرداری از نقاط ضعف جلوگیری شود.ایران باید در هر دور مذاکره با بازویی قدرتمند وارد صحنه شود؛یعنی
گفتگویی که نه نشانه تسلیم شدن، بلکه بخشی از استراتژی جامع دفاع از منافع ملی محسوب شود. این رویکرد با افزایش هزینههای مذاکره و تعیین شرایط سختتر برای طرف مقابل است. همانگونه که رهبر معظم انقلاب در دیدار با مسئولان ارشد سه قوه تأکید کردند: «به طرف مقابل بسیار بدبین هستیم، اما به تواناییهای خودمان
خوشبین هستیم.» از این منظر باید با ارزیابی دقیق توانمندیهای داخلی و حفظ خطوط قرمز حرکت کرد و از تجربه برجام استفاده نمود تا اشتباهات گذشته تکرار نشود.در این میان، تعاملات منطقهای نقش مهمی در روند مذاکرات خواهند داشت. در روزهای اخیر،آیتالله خامنهای به عنوان یکی از برجستهترین متخصصان سیاست و
روابط بینالملل، بار دیگر نقش حیاتی در تعاملات منطقهای ایفا کردهاند. در این برهه زمانی، نامه ایشان به پوتین، رئیسجمهور روسیه، و دیدار وزیر دفاع عربستان با ایشان، اهمیت این کنشگری را نشان میدهد. عربستان نیز تمایل به ارتقای روابط دوجانبه دارد و میتواند در کاهش تنشهای منطقهای نقش حمایتکننده
فعالی ایفا کند.فرآیند منطقهای به سمتی حرکت میکند که ایران و عربستان در تعامل و همکاری نزدیکتری قرار گیرند؛ این روند برخلاف تلاش رسانههای غربی برای بازنمایی تضعیف قدرت ایران است، چرا که واحدهای سیاسی منطقه دریافتهاند هرگونه اقدام علیه ایران میتواند به ضرر مشترک منجر شود. پس در نهایت، میتوان
گفت که مسیر مذاکرات، از رم به ریاض نیز میگذرد!همچنین، همکاری تاکتیکی ایران و روسیه فرصتی دیگر برای تهران و مسکو فراهم میآورد که میتواند معادلات پیش رو را دستخوش تغییر دهد.در نهایت، تنها مذاکرهای که در سایهی قدرت واقعی و با پشتوانهای قاطع انجام شود، میتواند راهگشا باشد و به گفته
رهبر معظم انقلاب، «به این گفتوگوها نه به صورت افراطی خوشبین هستیم و نه به صورت افراطی بدبین.» لذا، با حفظ شرایط و رعایت خطوط قرمز، مذاکره در سایه قدرت و با اتکا به توان داخلی، راهکاری مؤثر برای حفظ منافع ملی و ارتقای جایگاه ایران در نظام بینالملل خواهد بود.
08:47 - 18 April 2025