ناسپاسی و نق نق زدن و ندیدن نعمتهای اطرافم، مثل ماهی غرق در دریا، ناگهان همه چیز خشک شد . زندگی که کارگردانش خودخواهیم بود. مهربانی اطرافیان را وظیفه آنان میدانستم.داستانی که پایانش را خودم نوشته بودم، اما کسی در حاشیه آخرین صفحه نوشته بود، شکر نعمت، نعمتت افزون کند. کفر نعمتت از کفت بیرون کند.
16:30 - 22 September 2026
122 Views