قیام برای خدا نسبت دین با سیاست و مدیریت اجتماعی، در حکمت اسلامی، نسبتی ارگانیک، عقلانی و اخلاقی است. دین، افق معنا، عدالت و کرامت را تعیین میکند و سیاست، ابزار تحقق آن در سطح جامعه است. جدایی این دو، یا به سکولاریسم بیعدالت میانجامد یا به دیننماییِ قدرتمحور. در منظومهٔ قیام و حکومت عدل الهی،
قیام برای خدادر دین اسلام و حرکت های آن،عقل و دین، نه تنها در تضاد نیستند، بلکه در یک رابطه ارگانیک و مکمل، انسان را به سوی شناخت حقیقت و تحقق اهداف الهی هدایت میکنند. عقل، ابزار فهم دین و هدایتگر انسان در مسیر سلوک و عمل است، و دین، راهنمای عقل در شناخت حقایق مطلق و دستیابی به کمال است. اجتهادShow this thread
دین و سیاست نه رقیباند و نه یکی؛ بلکه دو ساحت از یک پروژهٔ الهی برای هدایت انسان و تاریخاند.لذااین سیاست نیست جز خدمت به خلقورنه باشد گرگصفت، نامش سلوکقرآن،مبانی نظری پیوند دین و سیاست را از متن وحی استخراج میکند، نه از تحمیل ایدئولوژیک.شهید مطهری:اسلام نه سکولار است و نه استبدادی؛ بلکه
دینی است اجتماعی که سیاست را در چارچوب اخلاق و عدالت میپذیرد.امام علی(ع)إِنَّ هَذَا الْأَمْرَ لَيْسَ لَكَ بِطُعْمَةٍ وَلَكِنَّهُ فِي عُنُقِكَ أَمَانَةٌنهجالبلاغه، نامه۵«این حکومت برای تو طعمه نیست، بلکه امانتی بر گردن توست.»این حدیث، یکی از عمیقترین تعاریف دینی از سیاست و مدیریت اجتماعی
است. حکومت، نه ملک شخصی است، نه ابزار ثروت و شهرت؛ بلکه امانتی الهی برای تحقق عدالت و حفظ حقوق مردم است.اگر این حدیث بهدرستی فهم و اجرا شود، بسیاری از انحرافات تاریخی حکومتها رخ نخواهد داد. سیاست در نگاه علوی، سنگینترین بار مسئولیت است،نه شیرینترین طعمه.لذا نسبت دین و سیاست همیشه، نسبت «امانت
الهی و تدبیر انسانی» است.و این امانت و تدبیر نیاز به دفاع و حراست دارد، که رأس این دفاع و حراست، مقاومت و قیام می باشد.أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَىٰ قُلُوبٍ أَقفَالُهَا (محمد/۲۴)معنای آیه: آیا در قرآن نمیاندیشند؟ یا بر در دلهایشان قفلهایی نهاده شده است؟مردم مبعوثبعثت مردم
23:31 - 19 May 2026