واقعا آدم جریان جنگ رمضان و اسفند ماه ۱۴۰۴ رو میبینه هنوز عمق فاجعه را درک نمیکند. از ترور و شهادت قائد امت و رهبر ملت گرفته تا فرماندهان بلند پایه. به تازگی نشستم و شهدای هستهای را نگاه کردم. باید خون گریست. از خرداد ۱۴۰۴ تا اسفند آن واقعا برنامه هستهای ما وحشتناک آسیب دید.
وحشتناک تر از آسیب فیزیکی به تاسیسات هستهای و تخریب و آسیب به آن ها، ترور و به شهادت رساندن دانشمندان کشور کلیدی در برنامه هستهای بود. حال درست که این بزرگان قطعا شاگردان تربیت کردند و جانشین پروی، اما باید خون گریست. شهدای ۱۲ نفر هستهای جنگ ۱۲ روزه کم بود
به تازگی امروز تازه متوجه شدم ما سردار مظفری نیا و جبل عاملیان از کلیدی ترین چهره های سپند وزارت دفاع را از دست دادیم. این ها جدای دانشمندانی بودند که در جنگ اخیر رمضان به شهادت رسیدند. حال درست که این زنجیره قطع نمیشود اما حذف چهره ها ضربه ای بزرگ است. انشاالله که این ناپدید شدن دانشمندان کلیدی
آمریکایی مرحمی باشد بر این داغ ما.
12:35 - 20 April 2026