این حسین است که عالم همه دیوانه‌ی اوستاو چو شمعی ست که جانها همه پروانه‌ی اوستشرف مِی‌کده از مستی پیمانه‌ی اوستهر کجا خانه‌ی عشق است همه خانه‌ی اوستحالیا خیمه گهش بزمگه رندان است امشبی را شه دین در حرمش مهمان استظهر فردا بدنش زیر سم اسبان است مکن ای صبح طلوع !
360 KB
00:46 - 6 July 2025

637 Views