این حسین است که عالم همه دیوانهی اوستاو چو شمعی ست که جانها همه پروانهی اوستشرف مِیکده از مستی پیمانهی اوستهر کجا خانهی عشق است همه خانهی اوستحالیا خیمه گهش بزمگه رندان است امشبی را شه دین در حرمش مهمان استظهر فردا بدنش زیر سم اسبان است مکن ای صبح طلوع !
00:46 - 6 July 2025