یک پرامپت برای پیدا کردن اشکالات ارجاعات مقاله، پایاننامه یا کتاباگر نسخه نهایی یا نزدیک به نهایی پژوهشتان را در اختیار هوش مصنوعی قرار میدهید، میتوانید از آن برای ممیزی ارجاعات و مستندات استفاده کنید؛ اما یک شرط مهم دارد: نباید به مدل اجازه داد اطلاعات کتابشناختیِ مفقود را خودش تکمیل کند.پرامپت زیر برای همین کار طراحی شده است:ورودیموضوع پژوهش: [موضوع]پرسش پژوهش: [پرسش]حوزه تخصصی: [حوزه]زبان منابع: [زبان یا زبانها]مواد در اختیار: [نسخه نهایی متن، ارجاعات، کتابنامه و منابعی که برای کنترل در دسترساند]دستورمستندات پژوهش را ممیزی کن و خطاها یا موارد نیازمند بررسی را در ارجاعات درونمتنی، کتابنامه، شماره صفحات و نسبت میان ادعاها و منابع شناسایی کن.محدودیتهیچ منبع، شماره صفحه یا اطلاعات کتابشناختی ایجاد نکن. مواردی را که امکان بررسی آنها با مواد موجود نیست از خطاهای قطعی جدا کن. متن پژوهش را خودکار بازنویسی نکن.خروجیموارد را در سه سطح «خطای قطعی»، «نیازمند بررسی» و «اطلاعات ناکافی برای داوری» طبقهبندی کن و برای هر مورد، محل، نوع مسئله و اقدام لازم را مشخص ساز.نکته اصلی همین محدودیتهاست. اگر صرفاً از هوش مصنوعی بخواهیم «ارجاعات مقاله را بررسی کن»، ممکن است بهجای آشکارکردن خلأهای مستندات، خودش بعضی از آنها را پُر کند. در استفاده پژوهشی از هوش مصنوعی، گاهی مهمتر از اینکه به مدل بگوییم چه کاری انجام دهد، این است که دقیقاً مشخص کنیم چه کاری حق ندارد انجام دهد.https://eitaa.com/handschrift