در دورانِ پیش از این، برایِ پنهان کردنِ حقیقت، باید آن را مخفی می‌کردند؛ اما در عصرِ پسا-حقیقت، برایِ نابود کردنِ حقیقت، باید آن را بیش از حد پخش کرد. این استراتژی به جایِ انکارِ یک حقیقت، نسخه‌هایِ متعدد، متناقض و بی‌ارزش از آن را به تولید می‌سازد. وقتی یک حقیقتِ واحد، به دهها روایتِ متفاوت
(از جمله روایت‌هایِ توطئه، روایت‌هایِ مضحک و روایت‌هایِ نیمه‌درست) تبدیل شود، ذهنِ مخاطب دچارِ فلجِ تحلیلی می‌شود. هدف این نیست که مردم به دروغ باور کنند، بلکه هدف این است که آن‌ها از جستجوی حقیقت دست بکشند، چون معتقدند هیچ‌چیز نمی‌تواند واقعاً درست باشدفروپاشیِ مفهومِ مرجعیتِ حقیقت» در این وضعیت،
حقیقت دیگر یک مقصد نیست، بلکه فقط یکی از میانِ انبوهی از اظهارنظرهاست که وزنِ برابر با هم دارند.چگونه می‌توان در میانه‌یِ این بارانِ روایت‌ها، یک مرکزیتِ معنایی ایجاد کرد که از سیلابِ روایت‌هایِ رقیب آسیب نبیند؟
04:20 - 17 October 2026