وما هذه الحياة الدنيا إلا لهو ولعب وإن الدار الآخرة لهي الحيوان لو كانوا يعلمون🔺این زندگی دنیا چیزی جز سرگرمی و بازی نیست؛ و زندگی واقعی سرای آخرت است، اگر می‌دانستند📚سوره عنکبوت، آیه ۶۴
504 KB
حمید رضا عبدلی
@user178988735058
Joined September 2026
فإنما يسرناه بلسانك لعلهم يتذكرون فارتقب إنهم مرتقبون🔺ما آن [= قرآن] را بر زبان تو آسان ساختیم، شاید آنان متذکّر شوند! (امّا اگر نپذیرفتند) منتظر باش، آنها نیز منتظرند (تو منتظر پیروزی الهی و آنها منتظر عذاب و شکست)!📚سوره دخان، آیات ۵۸ و ۵۹6 MB
وَ أَنْتُمْ بَنُو سَبِيلٍ عَلَى سَفَرٍ مِنْ دَارٍ لَيْسَتْ بِدَارِكُمْ وَ قَدْ أُوذِنْتُمْ مِنْهَا بِالاِرْتِحَالِ وَ أُمِرْتُمْ فِيهَا بِالزَّادِمردم! شما چونان مسافران در راهيد، كه در اين دنيا فرمان كوچ داده شديد، كه دنيا خانه اصلى شما نيست و به جمع آورى زاد و توشه فرمان داده شديد
«مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:اِضاعَهُ الفُرصَهِ غُصَّهٌ.از دست دادن فرصت‌های خیر، برای انسان مایه غم و اندوه است. (نهج‌البلاغه، کلمه ۱۱۴)
در تحت العقول از امام صادق(ع) نقل شده كه فرمود: ايام زندگي سه روز است روزي كه گذشت و برگشت ندارد، روز موجود كه انسان در آن قرار دارد و در اختيار اوست بايد آن را مغتنم بشمارد و از آن بهره بر داري كند، فردايي كه نيامده است و تنها آرزوي آن را در دست دارد. ديل كارنگي مي گويد: درب آهنين به روي گذشته
اهمیت تربیتی و اجتماعی روز پنج‌شنبهروز پنج‌شنبه علاوه بر فضایل فردی، اثر تربیتی و اجتماعی نیز دارد. انجام اعمال مستحب و دعا، موجب الگوگیری دیگران و نشر فرهنگ دینی در جامعه می‌شود. جامعه‌ای که به روزهای مبارک اهمیت دهد، زمینه رشد اخلاقی، معنوی و تربیت نسل مؤمن را فراهم می‌کند.
روز مبارک برای مسلمانان:پنج‌شنبه، روزی است که در روایات اهل بیت به عنوان مبارک معرفی شده و اعمال نیک در آن مورد قبول و مورد توجه الهی قرار می‌گیرد (صدوق، خصال، ص۳۸۳).
ویژگی‌های پنج شنبهمرحوم سید بن طاووس در کتاب «محاسبه النفس» به اسنادش از وجود مبارک امام باقر سلام الله علیه در روایتی می فرمایند:« إِذَا کانَ یوْمُ الْخَمِیسِ عِنْدَ الْعَصْرِ أَهْبَطَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ مَلَائِکةً مِنَ السَّمَاءِ إِلَی الْأَرْضِ مَعَهَا صَحَائِفُ مِنْ
◽️وَ يَعْمِدُونَکُمْ بِکُلِّ عِمَاد، وَ يَرْصُدُونَکُمْ بِکُلِّ مِرْصَاد. قُلُوبُهُمْ دَوِيَّةٌ، وَ صِفَاحُهُمْ نَقِيَّةٌ. يَمْشُونَ الْخَفَاءَ، وِ يَدِبُّونَ الضَّرَاءَ وَصْفُهُمْ دَوَاءٌ، وَ قَوْلُهُمْ شِفَاءٌ، وَ فِعْلُهُمُ الدَّاءُ الْعَيَاءُ