میگویند در حال جنگ هستیم و وضعیت کشور را پایدار نشان دهیم و فعلا بی خیال مشکلات و معضلات شویم ، سَلّمنا .اما چرا خودِ دولت هر روز از راس تا ذِیل ، خیلی راحت درباره بحران بی آبی و بی برقی و وضعیت بحرانی اقتصاد داد سخن می دهد ؟
مگر بحران آب و ناترازی انرژی یکی از مشکلات اجتماعی سیاسی و امنیتی حال و آینده کشور نیست ؟ تا آنجا که بی بی از آن سو و در میانه ی دعوا برای ملت ایران نسخه ی شفابخش می پیچد ؟!! پس چرا اینقدر در آن می دمند. و مگر اصلاح طلبان خیلی راحت آن بیانیه ی کذایی را ندادند
و دولت هم به راحتی نگفت چند صدایی ویژگی جامعه ی آزاد است و خیلی سخت نگیرید ؟پس چرا وقتی بحث حجاب قرار است به میان بیاید ، همه را مجاب می کنند که زبان در کام بگیرید و فعلا برای چند سال بی خیال شوید ؟ روندی که تبعاتش فقط انداختن یک تکه پارچه ی نصفه و نیمه از سر نیست.
همان است که رهبر انقلاب تبیین کردند ، بی حیا کردن زنان و جامعه ی ایران.نکند دوباره همان فرمولِ برجام در حال تکرار است ؟ فرمولی که نمونه اش در گفتگوی میان جناب ابوترابی فرد و دکتر جلیلی در کمیسیون برجام واقع شد. گفتگویی که دوباره این روزها دست به دست می شود. آیا امروز اگر از هر درست و غلط برجام
بگذریم ، بعد از ده سال و در میانه ی این اوضاع و احوال می توانیم در برابر مکانیسم ماشه هم به بی خیالی طِی کنیم ؟ چه کسی پاسخگوی این خسران است ؟ دکتر ظریف ؟ اصلاح طلبان ؟ دکتر لاریجانی ؟ جناب ابوترابی فرد ؟بر اساس مکانیسم ماشه آمریکایی ها در هر نقطه از جهان می توانند به دلایل واهی محموله های باری
ایران را بازرسی و توقیف کنند. ( فقط یکی از موارد. ) بعلاوه تمام تحریم های فصل هفتم که برای اذیت کردن ایران به یک سری دردهای اروپایی ها و آمریکا می خورد.نکند که دوباره اطلاح طلبان از همان قرص های خواب آور به عقلای نظام و اصولگرایان و انقلابی ها داده اند که تازه بعد از ۳ سال بفهمیم از کجا
خورده ایم ؟ میان هوشمندانه و مدبرانه عمل کردن ( نه منفعل بودن ) در مسئله ی حجاب و قرص خواب خوردن فاصله زیاد است.✍️ پاینده مهر
11:11 - 27 August 2025