در شرایطی که کشور تحت حمله نظامی یا تهدید امنیتی قرار دارد، هرگونه اقدام سیاسی که به تضعیف نظام، تفرقه‌افکنی، یا تحقیر ملت و کشور بینجامد، از نظر شرعی، قانونی و اخلاقی قابل محکومیت شدید است.
در چنین وضعیتی، می‌توان این افراد و رفتارشان را بر اساس معیارهای زیر ارزیابی کرد:۱. از نظر شرعی و دینی - در اسلام، همکاری با دشمن (نصرت کفار) و تضعیف جبهه مسلمین حرام است. (آیه ۵۱ سوره مائده: وَمَن یَتَوَلَّهُم مِّنکُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ)
- تخریب روحیه مردم و نظام در شرایط جنگ، مصداق افساد فی الارض و خیانت به امت اسلامی محسوب می‌شود. ۲. از نظر قانونی- طبق قانون مجازات اسلامی (مواد ۲۸۶ تا ۲۸۸)، هرگونه اقدام علیه امنیت ملی، همکاری با دشمن، یا تشویش اذهان عمومی جرم محسوب شده و مجازات سنگینی دارد.
- در شرایط بحران، ستاد فرماندهی کل قوا و قوه قضائیه می‌توانند با متخلفان برخورد قاطع کنند. ۳. از نظر اخلاقی و مردمی - چنین افرادی خائن به ملت تلقی می‌شوند، زیرا در بحبوحه جنگ، به جای وحدت، به تفرقه دامن می‌زنند. - تاریخ قضاوت می‌کند: همان‌طور که منافقین دوران دفاع مقدس محکوم شدند،
امروز نیز کسانی که در شرایط حساس، علیه منافع ملی عمل کنند، ننگ تاریخ خواهند شد. ۴. از نظر استراتژیک- دشمن همیشه به دنبال نفوذ سیاسی و جنگ روانی است؛ اگر مسئولان داخلی ناخواسته یا عمداً نقشه دشمن را اجرا کنند، آلت دست بیگانه محسوب می شوند.
07:46 - 19 August 2025