چه میل عجیبیست رفتن...انگار روح، دیگر گنجایش روزمرگی را ندارد.گاه دل میخواهد بیهیچ توضیحی، بیهیچ خداحافظی،فقط برود...به جایی که نه نامی باشد، نه خاطرهای،تنها سکوت، تنها باد، تنها خودتو آرامشی که شبیه رهاییست، نه فرار.
This post was deleted by the post author.
This post was deleted by the post author.