نمیدونم آخه خیلی زیادن. در واقع هر کارگردان به صورت شاخهای چهار پنج تا فیلم میذاره جلوی پاتون که خب. هرچیزی حدی داره آخه.البته که از خوندن نظر بقیه درمورد فیلمایی که خوشم میاد خوشحال میشم.
Replying toنمیدونم آخه خیلی زیادن. در واقع هر کارگردان به صورت شاخهای چهار پنج تا فیلم میذاره جلوی پاتون که خب. هرچیزی حدی داره آخه.البته که از خوندن نظر بقیه درمورد فیلمایی که خوشم میاد خوشحال میشم.
خب حالا هرچقدرم وقت تلف بشه اون اسمای لعنتی رو باید بگم. اگرچه میدونم بعدش به عنوان مهرهی سوخته مرگ در انتظارمه.
مارتین مک دونااین شاهکار بشری هم بازیگره، هم کارگردانه هم نویسنده و هم کلی نمایشنامه داره که هنوز نخوندمشون البته.تمام فیلمهاشو دوست دارم ولی خب اگه بخوام یه سیری براش قائل بشمدر بروژسه بیلبورد خارج از ابینگ میزوریهفت روانیو بنشیهای اینیشیرین.
یه فیلمم دیدم از ژانر پوچ ایران که خب هیچ ارزشی نداره، لعنت بهش و همهی این حرفاولی خب از اون طرف خیلی در این پوچی لذت بردم گویا.بی حسی موضعی. منتقدا میگن کاهانی خیلی پرمعنی تر این ژانرو پیش میبره و فلانکه به نظرم بی خیال رفقا، داریم درمورد هیچی حرف میزنیم.
این وسط فک میکنم بد نیست یه سری هم به فیلمای مانی حقیقی بزنید. میدونید مانی داره به نوبهی خودش کارای جالبی میسازه. نمیخوام بگم ووو آفرین ولی خب از خیلیا توی ایران جلوتره. خوک توی همین ژانر پوچه، پذیرایی ساده و اژدها. نمیدونم گردن نمیگیرمشون ولی خب.
@Meiti1dReplying toخب خوبه که تو این ژانر هنوز چیزهایی هست که ندیدم. مانی حقیقی طبق یک قضاوت غیر اصولی و سطحی از دماغفیلافتاده تر از این به نظر میرسه که فیلمهای پوچ بامزه بسازه ولی اگه باشه که خیلی خوبه. حتما میبینم.
Replying toعه فک کنم دوتا فیلمو جا گذاشتینسخنران عروسی و فیلان.
Replying toReplying toجاده و شبهای کابیریاتوت فرنگیهای وحشیخیلی خیلی کمتر فیلانصرفا پیشنهاد شخصیتی سخنران عروسی.
@Meiti1dReplying toعه من فکر کردم این فیلان شوخیه. چون حتی الانم گوگل نمیشناستش.سخنران عروسی رو هم که اصلا انگار ندیده بودم اون آخر.راستی گاو هم بود که اونم دیدم و طبعا خوب بود.(ما کی باشیم که آقای انتظامی صدای گاو دربیاره و ما بگیم بَده)
Replying to