هوکاربست و روش صحیح در تصوف پژوهی (۲)ادبیات عرفانی و شعر و اثار ادبی صوفیانه و هستیشناسی و مباحث فلسفی صوفیه هم برای فهم افکار و معارف آنان اهمیت دارند و میتوانند کمک جدی کنند بلکه بدون این موارد هم تصوف پژوهی ناقص است، اما اینها اصل تصوفپژوهی نیستند؛ حوزهها و روشهای ثانوی و فرعیاند. اگر تصوف را فقط از راه ادبیات یا فلسفه و هستیشناسی بخوانیم، بخش اصلی و زندهٔ آن، یعنی خود عرفان و طریقت و سلوک و سنت مشایخ از دست میرود.در مبحث کتب و تراث اهل تصوف و عرفان هم باید گفت اصل کتب تصوف و صوفیه دربارهٔ تعریف تصوف ، آداب مریدان و طریقت، تربیت و راه و روش سیر و سلوک، عرفان و اخلاق، شرح قرآن و احادیث، معارف الهی، خودشناسی و شناخت جواهر و حقیقت درونی انسان، شناخت عوالم وجود و مراتب و اطوار آن، مباحث انسان کامل، ولایت و اولیا، شناخت مقامات و حالات در سلوک و توضیح و شرح ماهیتهای عرفانی است.
هوکاربست و روش صحیح در تصوف پژوهیتصوف در اصل راه و سیر باطنی و تربیتی اسلام است راهی که سالک با پایبندی به شریعت و سنت و ولایت الهی زیر لوای تربیت و ارشاد شیخ با مجاهده و تهذیب و تصفیه نفس ذکر و مراقبه و رعایت آداب و طریقت در احوال و مقامات سیر میکند و به صفای دل معرفت و قرب الهی و وصل میرسد.…