تدوین قانون بر اساس نگرش های مقنن، و برای رسیدن به یک هدف مشخص هست. در واقع کنوانسیون ها و اسناد بالادستی بین المللی با هدف افزایش سیطره ی فرهنگی و تمدنی و سیاسی و اقتصادی مقنِن هست و لا اقتضا نیستند. مثلا همین سند ۲۰۳۰ در حکم دستگاه تولید انسانِ مناسب با اهداف تمدن لیبرالی برای سال ۲۰۳۰ بود.