تب عشقت مرا آوارهی کوچه خیابان کردشمیم جامهات منرا مقیم در بیابان کردهمانا این فراق تلخ مرا خانه خرابم کردپی مرهم رجوع کردم طبیب هم نیز جوابم کرددر این دریای ناآرام تویی کشتی آرامشدر این دنیای مشکلها تویی معیار آزمایشنگاهم کن حبیب من که گرچه بس سیهرویمولی از عشق تو با اشک دیده چهره میشویمطبیبم جان ناقابل به قربان تو تعجیل کنبیا و ليلة الحُزن را به یوم الوصل تبدیل کن...🟢#اللهم_عجل_لولیک_الفرج