آقای بهجت رضوان الله علیه میفرمودن اینطور نیست که شمر از جهنم اومده باشه و من و شما از بهشت؛ با مضمون خودم، هنوز موضعی پیش نیومده تا مشخص بشه چه کسانی ماهیگیر هستن و چه کسانی شناگران ماهری که تا این لحظه ناشناخته بودن. حالا ما هر روز از علی بن ابی طالب و حسین بن علی علیهما السلام دم میزنیم.
واقعیت اینه که میتونیم رخدادهای سیاسی و جنگی این دوران رو و نقش خودمون رو مرور کنیم ولی اینها دلیل کافی بر اعتبار ما نیستن. ماهایی که از علی مدام دم میزنیم، آیا اگه در اون دوران بودیم، قدر علی رو میدونستیم؟ یادتون باشه که اونها از جهنم نیومده بودن. کسی قسم حضرت عباس برای سعادت ما نخورده.
الان رهبری عالم رو در دوره خودمون داریم؛ علیِ امیرالمؤمنین نیست اما در دوره ما بیهمتاست. موضع ما نسبت به این ولی فقیه چیه؟ چقدر قدرش رو میدونیم یا ازش بهره میبریم؟ چقدر گوشمون به سخنان و نصایح و دستوراتش بوده؟ یادمون باشه امام همیشه مظلوم نیست؛ و سر همین قضیه باید خودمون رو بسنجیم.
که شاید دلی که بر حسین سوخت و دلبستهاش شد، بر مهدی مقتدر در دوران ظهورش دل نبنده کما اینکه بر رهبر انقلاب اسلامی دل نبست یا متوجه ولی امرش نبود. اگه قدر رهبری رو دونستیم، شاید بتونیم مدعی دونستن قدر علی علیه السلام بشیم. و من الله توفیق...
01:26 - 9 July 2025