اول در مورد اون ریواچ زالاوا: مهمترین نکته اینه که ما مطمئنیم آمردان دروغگو و شیاد نیست. واقعا معتقده جن وجود داره و میتونه مهارش کنه.بله سمپاتی ما با شخصیت نویده و کشته شدن خانومه به نظرمون غیرمنصفانه و حاصل جهل مردمه.اما آمردان یه ضدقهرمان قلدر و قویه که تا سکانس آخر نمیتونیم مطلقا سیاهش کنیم.
@Meiti1dریواچ به رنگ ارغوان هم واقعا پیشنهاد فوقالعادهای بود چون درست ندیده بودمش و خیلی فراتر از انتظار خوب بود.
@Meiti1dفیلم Mad to be normal رو از جهت فیلم بودن خیلی دوست نداشتم چون داستان نداشت عملا. ارتباط سکانسها با هم و پایانبندی خیلی پراکنده و کلافهکننده بود. اما بازی بازیگر اصلی واقعا خوب بود و کلا همین بازیها بیشتر فیلم رو جالب کرده بودن، تا حدی که شبیه مستند شده بود یه جورایی.
@Meiti1dچیزی که به فکر فرو برد من رو این بود که جهان پر از آدمهای الهام بخشه که از عهده نجات خودشون و اطرافیانشون هم برنیومدن.و چیز جالب دیگه اینکه فیلم به نظر طرف اون روانشناس ضدعلم بود اما فکر کنم شما برای دفاع از علم پیشنهادش کردید.
@Meiti1dتوت وحشی رو هم خیلی دوست داشتم. هرچند پایانبندیش مطلوبم نبود و نفهمیدم خب بالاخره تکلیف تقصیر ایزاک چی شد؟ اما خب ابهام هم میتونه جواب باشه، همین خواب کوتاه کودکی رو دیدن، حتی در همین سادگی و بدون تفسیرهایی که روش کردن. در کل واقعا خیرهکننده بود و بر خلاف فیلمهای معناگرای این مدلی، تماشایی.
@Meiti1dرز ارغوانی معمولی بود. ایدهی آلن به نظرم همون ایدهی همیشگی بود اما داستان و ژانر جالب و متفاوت بود حتی داستان چفت و بست بیشتری داشت شاید. با این حال بین او سه چهارتایی که ازش دیدم، آنیهال رو بیشتر دوست داشتم.
@Meiti1dلاک پشت و حلزون خیلی خوشساخت بود. جزئیات شخصیتپردازی خصوصا تو کارگردانی خیلی تمیز درومده بود. یکم با اینکه پایانش باز بود مشکل داشتم. به نظرم داستان نیاز داره به ضربه پایانی و فرود. حتی فیلمهای فرهادی هم عملا یه فرود توشون وجود داره. پرده آخر این فیلمه خیلی رو هوا موند.
@Meiti1dشخصیت علی مصفا هم شاهکار بود واقعا. تلاش برای شکستن لاک لاکپشتهای انسانی واقعا کار جالبیه.
@Meiti1dروزهای نارنجی هم واقعا درخشان بود. خیلی تمیز و به اندازه بود. هم کشمکش های بیرونی خیلی پر فراز و فرود بودن و هم این بین شخصیت ها درونیات عمیق و با جزئیات داشتن. خیلی هم خوب تموم شد به نظرم. کلا هدیه تهرانی و علی مصفا در بهترین ورژن خودشون بودن. و فیلم یه قهرمان زن خوب داشت. بعد از مدتها.
@Meiti1dجاده هم خیلی خوب بود. این خانم بازیگر که توی کابیریا هم بود شاهکاره تو بازی کردن این نقش به خصوص. و داستان هم بینظیره. داستانی که قهرمانش یه زنه، و اون هم نه زنی که برای قهرمان بودن نیاز داشته باشه تبدیل به مرد بشه، در عین حال منفعل و گوشهنشین هم نیست.
@Meiti1dبا کثافت محیط یکی نمیشه، بلکه تمام حضورش صرف زنده نگه داشتن معصومیت میشه.نتیجهگیری هر دو فیلم رو هم بینهایت دوست دارم، فریب و تاریکی و پلیدی تموم نمیشه، ولی کابیریا تا اندازهای که زور داره تلاش میکنه که خوب باقی بمونه، و تلاشی میکنه بدون اینکه به نتیجهاش فکر کنه.
برّه، تصمیم میگیره تا آخرین لحظه در جهان گرگها بره باشه و حتی یه لحظه هم به گرگ شدن فکر نمیکنه. این کاراکتر سهل و ممتنع واقعا تو این دوتا فیلم به بهترین شکل تصویر شد. از pov معصومیت این کارکتر میشه تاریکی جهان رو درستتر دید و انگار معصومیت یه جورایی علیه پلیدی داره کار میکنه.
23:05 - 30 May 2026
1 Reactions
76 Views
2 Replies
Replying toنمیدونم چی بگم. کاش مرحوم فلینی زنده بود خودش جوابتونو میداد.
